Podręcznik RotoSpider › Wprowadź dane swojej fabryki

Ramię typu L (offsetowe), parametr po parametrze

Dotyczy: RotoSpider Desktop 0.8.14 · sprawdzono: 2026-09-13 D5

Ramię offsetowe, czyli typu L, to ramię proste wygięte tak, że niesie jedną płytę zamiast dwóch: rura ramienia wchodzi wzdłuż swojej osi obrotu, schodzi w dół poza przestrzenią form i trzyma jedyną płytę od spodu. Formy mocuje się tylko na wierzchu płyty, więc jest jedna nieprzerwana płaszczyzna mocowania zamiast dwóch, z których każda ma połowę wysokości. To ramię wymaga czterech pomiarów, listy posiadanych podwyższeń form (stojaków podwyższających) i opcjonalnego limitu obciążenia.

W układzie pokazanym na rysunku działają dwa obroty: cały zestaw obraca się wokół osi rury ramienia, a płyta obraca się wokół osi przechodzącej przez jej własny środek, napędzana wałem wewnątrz pustego ramienia przez przekładnię kątową przy płycie. „Nad”, „pod” i „wierzch” na tej stronie opisują położenie pokazane na rysunku; gdy ramię się obraca, cały obraz obraca się razem z nim.

Kula, wewnątrz której formy muszą pozostać, ma środek w punkcie, w którym oś obrotu rury ramienia spotyka oś obrotu płyty, przedłużoną w górę przez środek płyty; wygięcie ramienia umieszcza poniżej tego punktu płaszczyznę mocowania, a nie środek kuli. Oba obroty utrzymują każdy narożnik formy w tej samej odległości od tego punktu, więc kulista granica obrotu obowiązuje ramię typu L tak samo jak ramię proste. Użyteczna przestrzeń dla form to część kuli nad płaszczyzną mocowania, w granicach szerokości, którą pozostawia wolną pionowy odcinek ramienia.

Tam, gdzie ta strona podaje liczby, dotyczą one ramienia typu L wbudowanego w aplikację Web App, które możesz otworzyć w dowolnej chwili: płyta 1800 mm, pionowa średnica strefy obrotu 2850 mm, odsunięcie płyty od osi ramienia (Y) 800 mm, pozioma średnica robocza 2400 mm, podwyższenia 250 i 500 mm. Skoroszyt wersji próbnej aplikacji desktopowej zawiera tylko ramiona proste.

Średnica płyty

Co to jest. Średnica jedynej płyty nośnej form.

Jak mierzyć. W poprzek płyty przez jej środek albo do końców promieniowych ramion płyty.

Kolumna skoroszytu OffsetArmSpiderDiaMm; na karcie Spider diameter (mm).

Co z tym robi rozmieszczenie. Podstawa każdej formy pozostaje w widoku z góry wewnątrz tego okręgu; jest to także najmniejszy możliwy rozmiar kuli: jeśli wpisana pionowa średnica strefy obrotu jest mniejsza niż płyta, aplikacja przyjmuje średnicę płyty jako średnicę kuli. Sprzeczne wymiary popraw według rysunku maszyny; większa kula w aplikacji nie dodaje miejsca w maszynie. Zbyt mała wartość: formy zostają odrzucone z powodu braku miejsca na płycie; zbyt duża: formy zostają umieszczone poza rzeczywistą płytą.

Pionowa średnica strefy obrotu

Co to jest. Średnica kulistej granicy obrotu, której środek leży w punkcie przecięcia obu osi obrotu. Wysokość formy i jej zasięg na boki dzielą tę granicę; odsunięcie płyty od osi ramienia (Y) umieszcza płaszczyznę mocowania poniżej jej środka.

Jak mierzyć. Weź użyteczną średnicę kulistej strefy obrotu z rysunku obrotu form, który producent maszyny dostarcza dla tego ramienia, z zapasami odstępu podanymi na rysunku, i sprawdź podane tam granice dla pieca, stacji chłodzenia i ruchu między stacjami. Średnicę mierzy się przez środek kuli, na osi rury ramienia, a nie przez płytę: płyta leży poza środkiem, kula nie. Wysokość nad płytą i użyteczna szerokość w poziomie to osobne wymiary, wpisywane niżej.

Kolumna skoroszytu OffsetArmVertDiaMm; na karcie Rotation / vertical envelope (mm).

Co z tym robi rozmieszczenie. Razem z odsunięciem płyty od osi ramienia (Y) wyznacza kulę. Formy muszą pozostać wewnątrz; wysoka forma przy krawędzi wypada jako pierwsza.

Gdy wartość jest błędna. Pole musi zawierać liczbę dodatnią; bez niej aplikacja odmawia rozmieszczania na tym ramieniu. Zbyt mała: formy trafiają do strefy odkładczej z komunikatem o strefie obrotu. Zbyt duża: aplikacja umieszcza formy, których piec nie przyjmie.

Dalsza lektura. Przewodnik Association of Rotational Molders po maszynach do formowania rotacyjnego objaśnia wygięte ramię z jedną płytą obok swojego rysunku 8. Rysunek granic form dla ramienia offsetowego firmy Ferry Industries pokazuje kulistą granicę obrotu z niżej położoną płaszczyzną mocowania i osobnym ograniczeniem szerokości. Wymiary bierz z rysunku producenta twojej maszyny.

Odsunięcie płyty od osi ramienia (Y)

Co to jest. Jak daleko poniżej osi obrotu ramienia, czyli środka kuli, leży płaszczyzna mocowania płyty. Wygięcie ramienia umieszcza płytę poniżej osi; ta liczba to właśnie to obniżenie, mierzone od powierzchni, na której stoją formy, w górę do osi rury. Nie jest to długość pionowego odcinka ramienia ani obniżenie belki pod płytą.

Jak mierzyć. Od górnej powierzchni płyty pionowo w górę do osi rury ramienia, przy ramieniu ustawionym w położeniu z rysunku. W maszynach, dla których mamy rysunki, to odsunięcie wynosi od połowy do trzech czwartych promienia kuli, więc płyta leży nisko w kuli, a użyteczna przestrzeń nad nią to wysoki walec z kopulastym wierzchem, który zwęża się dopiero tuż nad płytą.

Kolumna skoroszytu OffsetArmSpiderYMm; na karcie Dead height / spider Y (mm).

Co z tym robi rozmieszczenie. Umieszcza płytę w kuli. Poniżej płyty nic nie może się znaleźć, więc użyteczne miejsce to część kuli nad nią. Kula jest najszersza w środku, więc miejsce, jakie ma forma, zależy od położenia płyty: małe odsunięcie umieszcza płytę blisko najszerszego przekroju, co daje szeroką podstawę, ale mniej wysokości nad płytą; duże odsunięcie obniża płytę w zwężającą się dolną część kuli, co daje więcej wysokości, ale węższą podstawę, a podwyższenie podnosi wtedy formę z powrotem do szerszej części. Wysokość dostępna od płyty do szczytu kuli to promień kuli plus to odsunięcie, pomniejszone o to, co zabiera obrys podstawy formy na krzywiźnie.

Gdy wartość jest błędna. Zero zostaje odrzucone: płyta leżałaby w środku kuli. Wartość równa promieniowi kuli umieszcza płytę na samym dnie kuli, gdzie bez podwyższenia nic się nie mieści. Ogólnie zbyt duża wartość zwęża podstawę, na której stoi każda forma; zbyt mała zabiera wysokość wysokim formom.

Pozioma średnica robocza

Co to jest. Użyteczna średnica wokół osi obrotu płyty po uwzględnieniu pionowego odcinka ramienia obok płyty. Rysunek maszyny podaje ją jako poziomą średnicę użyteczną po tym ograniczeniu; aplikacja stosuje ją jako pionowy walec wokół środka płyty, o tej samej szerokości dookoła i na każdej wysokości. Formy muszą mieścić się zarówno w tym walcu, jak i w kuli.

Jak mierzyć. Weź użyteczną szerokość z rysunku obrotu form od producenta maszyny, z podanymi tam zapasami odstępu, i sprawdź, czy opisuje ona wolną średnicę wokół osi płyty na całej wysokości, którą zajmą formy. Jeśli musisz mierzyć przy maszynie, sprawdź pionowy odcinek ramienia i każdą inną przeszkodę na tej wysokości i przy pełnym obrocie płyty; jedna szczelina obok płyty nie wyznacza całej granicy.

Kolumna skoroszytu OffsetArmHorzDiaMm; na karcie Horizontal envelope (mm).

Co z tym robi rozmieszczenie. Ogranicza, jak daleko od środka może stać forma na każdej wysokości. Szerokość dostępna na danej wysokości to mniejsza z dwóch wartości: ten walec albo przekrój kuli; kula zwęża przestrzeń zarówno przy nisko położonej płycie, jak i przy szczycie, a podwyższenie może podnieść formę ponad dolną, zwężającą się część; tam, gdzie mniejszy jest walec, podniesienie w niczym nie zmienia szerokości.

Gdy wartość jest błędna. Pole musi zawierać liczbę dodatnią. Zbyt mała: rozmieszczenie staje się wąską wieżą, a formy wokół niej trafiają do strefy odkładczej. Większa niż kula: nie ma żadnego wpływu; rozmieszczenie ogranicza wtedy sama kula, aż do miejsca, w którym stoi pionowy odcinek ramienia.

Podwyższenia form

Co to jest. Posiadane dla tego ramienia podwyższenia form, czyli stojaki podwyższające (增高架): spawane stalowe stojaki, które podnoszą każdą formę nad płytę o tę samą wysokość. Wpisz każdą wysokość, jaką masz, w milimetrach, oddzielając je przecinkami: 400 lub 400, 650.

Kolumna skoroszytu OffsetArmRiserHeightMm; na karcie Risers (mm).

Co z tym robi rozmieszczenie. Dla każdego rozmieszczenia aplikacja próbuje ramienia bez podwyższenia i z każdą wysokością podwyższenia z listy, a zachowuje najlepszy wynik: najpierw ten, który umieszcza najwięcej form, potem wynik w pełni wykonalny zamiast częściowego, potem lepsze wyważenie, a jeśli nadal jest remis, najniższe podwyższenie. Jedna wysokość obowiązuje w całym rozmieszczeniu: każda forma stoi na tej wysokości, a aplikacja nie łączy na jednej płycie stojaków o różnych wysokościach. Wybrana wysokość jest pokazana razem z wynikiem i w podglądzie.

Podwyższenie pomaga, gdy formę ogranicza dolna krzywizna kuli: po podniesieniu podstawa formy znajduje się tam, gdzie kula jest szersza. Tam, gdzie przy płycie ograniczeniem jest już pozioma średnica robocza, podniesienie w niczym nie zmienia szerokości; nadal jednak podnosi wierzch formy i może poprawić wyważenie, a aplikacja ocenia każdą wysokość na podstawie wyniku.

Gdy wartość jest błędna. Pusta lista oznacza, że sprawdzane jest tylko mocowanie bezpośrednio na płycie. Wysokość, która podnosi formy zbyt wysoko w górną część kuli, sprawia, że niektóre lub wszystkie z nich nie mieszczą się na tej wysokości, a aplikacja zachowuje niższą. Wysokość na liście, której nie posiadasz, prowadzi do rozmieszczenia, którego nie da się zbudować; trzymaj na liście tylko stojaki, które są na hali.

Nośność ramienia

Tak samo jak w ramieniu prostym: MaxLoadWeightKg, Max load (kg), puste pole lub 0, aby nie sprawdzać. Ramię przyjmuje formy tylko do tego limitu, a pasek stanu mówi, kiedy zapotrzebowanie by go przekroczyło.

Sprawdzenie liczb

Podgląd na karcie Spider / Arm Data rysuje ramię na ich podstawie:

Rura ramienia powinna wchodzić na wysokości środka kuli, pionowy odcinek ramienia powinien stać poza użyteczną szerokością, płyta powinna leżeć poniżej środka o wartość odsunięcia płyty od osi ramienia (Y), a podwyższenie powinno być widoczne jako krótki pomarańczowy słupek. Wiersz w tabeli zawiera te same liczby:

Następnie zażądaj na karcie rozmieszczenia jednej wysokiej formy i odczytaj pasek stanu. Jeśli forma zostanie umieszczona na podwyższeniu, kula i odsunięcie spełniają swoje zadanie. Jeśli trafi do strefy odkładczej, przyczyna na pasku stanu mówi, którą granicę naruszyła: komunikat o strefie obrotu wskazuje na pionową lub poziomą średnicę, komunikat o miejscu na płycie na płytę, a komunikat o masie na limit obciążenia; niższe podwyższenie może się sprawdzić tam, gdzie najwyższe zawodzi, więc porównaj wysokości, które aplikacja wypróbowała.